| تبليغات | X |
دوباره سلام:
۱)
دستان پدرم
همیشه
سفره های همیشه خالی از نان است.
هرچند
مزرعه مزرعه
مترسک کاشته باشند
دانه
دانه
گندم
۲)
پر دارم اما فکر من با آسمــــــــــــان نیست
یا من پرســـتو نیســتم یا آسمــــان نیست
از هر که می پرسم مگر امکان این هسـت
می گوید آری،عاشقان را آسمان نيــــست
ديگــر دلـــم از اين غزل هـــا هـــم گرفــــته
پرواز كــــــن!پرواز كــن تا آســـمان نــيست
اصــــلا"بمان! دنيــــا قفــــس افتاده بــــردار
تنها بــــراي ديــــدن ما آســـــمان نيســـت
وقتي يقين دارم كه چشمت آسمان است
و خوب مي دانم كه فردا آسمان نيســــت،
شـــــك مـــي كــــنم بايد پرســـتو بود يا نه
ديگر پرستو نيستم تا آســـمان نيـــســــت
«زهرا رحيمي»
چندي ست چشمانت
در اين حوالي مي چرند
چگونه بفهمم
چوپان نگاهت
راست مي گويد؟!
«الهام حاج هاشمي»
پيروز باشيد.
